Levie Peper (1883–1942)

Gepubliceerd door Palvu op

Levie Peper werd in 1919 als eerste communist verkozen in gemeenteraad van Haarlem. Dit bleef hij tot aan de Duitse bezetting in 1940.

Levie was van beroep bakker/broodbezorger. Naast zijn werk was hij bestuurslid van de Haarlemse woningstichting “Vooruitgang” en vertrouwensman van de Haarlemse afdeling van de bakkersvakbond.

Levie leerde zijn vrouw Fokje kennen tijdens een bijeenkomst van de grote voorman van de Nederlandse arbeidersbeweging, Ferdinand Domela Nieuwenhuis. In 1913 trouwden zij.

In 1916 zegde het stel hun lidmaatschap van de sociaaldemocratische SDAP op, uit onvrede met het standpunt van de sociaaldemocraten ten aanzien van de Eerste Wereldoorlog. Het revolutionaire echtpaar trad toe tot de SDP, de voorloper van de Communistische Partij van Nederland.

Vanaf 1933 verleenden Levie en Fokje hulp aan Duitse vluchtelingen. In de gemeenteraad trad hij op als belangenbehartiger van de vele werkloze arbeiders als gevolg van de kapitalistische crisis.

Na de Duitse inval in de Sovjet-Unie, op 21 juni 1941, verhevigde de jacht op communisten. Levie werd op 25 juni gearresteerd en kwam via Amersfoort terecht in het Duitse concentratiekamp Neuengamme. Daar overleed hij op 16 mei 1942.

Levie’s urn werd na de oorlog in Hamburg teruggevonden en in 1952 bijgezet op de erebegraafplaats Bloemendaal. ‘Je lichtend voorbeeld was maats en volk ten zegen.’

Fokje overleefde de oorlog en zette de strijd voort. Naar de geboren Groningse is in Finsterwolde de Fokje Peper-Posmastraat vernoemd.

Bronnen: