Hannie Schaft (1920–1945)

Gepubliceerd door Palvu op

Een eeuw geleden, op 16 september 1920, werd Hannie Schaft geboren. Ze groeide op in een sociaaldemocratisch gezin. Haar vader was onderwijzer. Al in haar schooltijd ontwikkelde zij de grondslag voor haar latere revolutionaire levenshouding.

Op school schreef Hannie een opstel, ‘Mensen uit onze dagen, die ik bewonder’, waarin zij onder andere haar bewondering uitte voor de antifascistische vrijwilligers in de Spaanse Burgeroorlog:

“Grote bewondering heb ik voor de leden van de Internationale Brigade. Zij hoefden niet mee te vechten, maar zij zijn toch uit de plaatsen, waar ze veilig waren, naar Spanje vertrokken, om te strijden tegen de fascisten.”

Ze schreef over de Bulgaarse communist Georgi Dimitrof, die in Nazi-Duitsland tijdens een schijnproces terecht stond voor de brand op het Rijksdaggebouw. Hij keerde het proces om in een aanklacht tegen het fascisme.

“Van de ‘Held van Leipzig’ hoort men nooit meer iets, maar dat doet niets af aan het feit dat hij een prestatie geleverd heeft, die enig is in de geschiedenis, en daarvoor moet iedereen hem bewonderen.”

Geïnspireerd door de idealen van vrede en verdraagzaamheid schreef Hannie zich in voor de studie rechten aan de universiteit van Amsterdam. De oorlog doorkruisde niet alleen haar studie, het radicaliseerde haar ook in haar wereldbeschouwing. Tijdens de bezetting trad zij toe tot de illegale communistische partij.

Hannie ging op in het gewapend verzet. De bezetter maakte jacht op ‘das Mädchen mit dem roten Haar’, het meisje met het rode haar. Op 21 maart 1945 werd zij bij een wegversperring in Haarlem staande gehouden. Ze was onderweg naar IJmuiden met in haar fietstassen de illegale Waarheid.

Op 17 april 1945 werd Hannie door vijand in de duinen bij Bloemendaal gefusilleerd. Zij is na de oorlog herbegraven op de erebegraafplaats in de duinen.

Bronnen: